คู่มือพาโรสำหรับผู้มาเยือนครั้งแรก

พาโรคือจุดที่ทริปของคุณเริ่มต้น ไม่ว่าคุณจะวางแผนใช้เวลาที่นี่มากหรือน้อย หุบเขานี้มีสนามบินระหว่างประเทศแห่งเดียวของประเทศที่ความสูง 2,235 เมตร มีวัดทักซังบนหน้าผาเหนือขึ้นไป มีป้อมซองที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งของภูฏาน และมีวัดที่เก่าแก่ที่สุด การไปครั้งแรกจากกรุงเทพส่วนใหญ่เริ่มและจบที่นี่ และหลายทริปใช้ที่นี่เป็นฐานตลอด

สิ่งที่มีประโยชน์ที่สุดที่ควรรู้คือ วันแรกควรช้า ไม่ใช่เพราะเจ็ตแล็ก เพราะภูฏานช้ากว่าไทยเพียงหนึ่งชั่วโมง แต่เพราะคุณมาถึงที่ความสูง และสิ่งที่คุณทำในวันแรกกำหนดว่าการเดินขึ้นทักซังในวันที่สองจะเป็นความสุขหรือความทรมาน

พาโรคือที่ไหน และอยู่ในทริปแรกอย่างไร

หุบเขากว้างที่ทำการเกษตร ห่างจากทิมพูไปทางตะวันตกราว 55 กิโลเมตร ทอดตามแม่น้ำพาโรชู มีนาขั้นบันได บ้านแบบดั้งเดิม และสันเขาที่ปกคลุมด้วยป่าขึ้นสูงทั้งสองข้าง ตัวเมืองเล็ก มีถนนหลักสายเดียวที่มีร้านค้าหน้าอาคารไม้ เดินจากปลายถึงปลายได้ในยี่สิบนาที

ขนาดนี้ทำให้คนที่คาดว่าจะเจอเมืองสนามบินแปลกใจ พาโรเป็นหุบเขาเกษตรที่มีสนามบินอยู่ในนั้น และสถานที่น่าสนใจกระจายตามหุบเขาไม่ได้กระจุกอยู่ในเมือง

ในการวางแผน พาโรใช้เป็นฐานได้ดี สนามบินอยู่ห่างไม่กี่นาที ทักซังขับรถขึ้นหุบเขาไม่ไกล และทิมพูอยู่ห่างราว 90 นาทีทางถนน กำหนดการส่วนใหญ่รวมถึง เส้นทางมาตรฐาน 5 วัน 4 คืน ผ่านพาโร ทิมพู ปูนาคา เปิดและปิดที่นี่

ลงเครื่องแล้วเกิดอะไรขึ้น

เรียบง่ายและรวดเร็ว พาโรรับเที่ยวบินไม่กี่เที่ยวต่อวัน การมาถึงจึงไม่รีบร้อน

คุณกรอกบัตรขาเข้าบนเครื่อง เข้าคิวสั้นๆ ที่ตรวจคนเข้าเมือง และเจ้าหน้าที่ตรวจพาสปอร์ตเทียบกับ visa clearance ที่อยู่ในระบบแล้วและติดวีซ่าในพาสปอร์ตให้ คุณไม่ต้องแสดงใบเสร็จ SDF ไกด์ของคุณรอที่โซนผู้โดยสารขาเข้าพร้อมกำหนดการ

เวลาตั้งแต่ล้อแตะพื้นจนออกจากอาคารมักไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง มีเคาน์เตอร์แลกเงินและมักมีเคาน์เตอร์โทรคมนาคม แต่การซื้อซิมในเมืองมักสะดวกกว่า ลำดับการมาถึงและเอกสารทั้งหมดอยู่ใน คู่มือวีซ่าภูฏาน

ขาออกเป็นภาพสะท้อนกลับและผ่อนคลายน้อยกว่าเล็กน้อย เช็กอินเปิดสองชั่วโมงก่อนบิน อาคารเล็กพอที่จะแน่นเร็ว และของเก่าหรือวัตถุทางศาสนาในกระเป๋าต้องมีหนังสืออนุญาตนำออกพร้อมแสดง ให้ขอไกด์ออกจากโรงแรมเร็วกว่าที่รู้สึกว่าจำเป็นในสุดสัปดาห์ที่มีเทศกาล

การบินเข้าเองก็คุ้มค่าที่จะตื่นดู เครื่องบินเลี้ยวหลบระหว่างสันเขาใกล้พอที่จะเห็นบ้านเรือนแต่ละหลัง เป็นการบินเข้าด้วยการมองเห็นในเวลากลางวันเท่านั้น ซึ่งเป็นเหตุผลที่ตารางบินเป็นแบบนี้ และเป็นเหตุผลที่ สภาพอากาศทำให้เที่ยวบินล่าช้าได้

ทำไมวันแรกสำคัญมาก

เพราะคุณเปลี่ยนจากระดับน้ำทะเลไปที่ 2,235 เมตรในสามชั่วโมงครึ่ง และร่างกายของคุณไม่ได้ถูกถามความเห็น

คนส่วนใหญ่รู้สึกเพียงเล็กน้อย หายใจถี่บ้างเมื่อขึ้นบันได อารมณ์สั้นลง นอนไม่ดีในคืนแรก อาจปวดหัวตื้อๆ นั่นเป็นเรื่องปกติและหายไปเอง สิ่งที่ทำให้กลายเป็นปัญหาคือการถือว่าวันแรกเป็นวันเร่งชดเชยเวลา ขับรถไกล กินมื้อใหญ่ ดื่มสองสามแก้ว แล้วออกเดินขึ้นเขา 07:00 เช้าวันรุ่งขึ้น

การแก้ไม่มีค่าใช้จ่าย ให้เดินแทนการไต่ ดื่มน้ำมากกว่าที่รู้สึกว่าจำเป็น กินอาหารเบา และงดแอลกอฮอล์ในคืนแรก อาการที่ไม่ปกติ ได้แก่ ปวดหัวที่ไม่ดีขึ้นด้วยน้ำและพาราเซตามอล คลื่นไส้ เวียนศีรษะ หายใจถี่ขณะพัก ให้บอกไกด์ไม่ใช่ฝืนต่อ วิธีปรับตัวกับความสูงในภูฏาน อธิบายสิ่งที่ควรสังเกต

วันแรกควรทำอะไร

วันที่อยู่ในระดับหุบเขาทั้งวัน ต่ำกว่า 2,600 เมตรทั้งหมด และเป็นวันที่ดีจริง

ป้อมซองรินปุง ป้อมปราการวัดที่อยู่เหนือเมือง เข้าถึงโดยข้ามสะพานไม้แบบดั้งเดิม ยังเป็นศูนย์บริหารและศูนย์สงฆ์ที่ใช้งานจริง มีลานกว้าง บันไดไม้ชัน และห้องบูชาที่มืด ต้องปิดไหล่และเข่า

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ในหอสังเกตการณ์ทรงกลมหลังเก่าเหนือป้อมซอง มีทังกา หน้ากาก ผ้าทอ และบริบททางประวัติศาสตร์ที่ทำให้ทุกอย่างที่คุณจะเห็นต่อไปเข้าใจได้ ควรไปช่วงต้นทริปไม่ใช่ช่วงท้าย

วัดคิชูลาคัง หนึ่งในวัดที่เก่าแก่ที่สุดของภูฏาน มีต้นกำเนิดในศตวรรษที่เจ็ด ขนาดเล็กและยังคงคึกคักด้วยผู้แสวงบุญที่เดินวนรอบ เงียบและเก่ากว่าป้อมซอง และสำหรับผู้มาเยือนหลายคนสัมผัสใจได้มากกว่า

ป้อมซองดรุกเยล ซากปรักหักพังที่ต้นหุบเขา สร้างขึ้นเพื่อระลึกชัยชนะในศตวรรษที่สิบเจ็ด มีบ้านเรือนอยู่เบื้องล่างและภูเขาอยู่เบื้องหลังในวันที่อากาศใส

ถนนหลัก ยี่สิบนาทีของร้านที่ขายผ้าทอ ธงมนตร์ และงานทอที่ดีจริงเป็นบางครั้ง ที่นี่ยังเป็นที่ที่สมเหตุสมผลที่สุดในการซื้อซิม

นั่นคือวันที่เต็มโดยไม่ต้องไต่อะไรเลย เพิ่มมื้อค่ำที่ฟาร์มเฮาส์และการอาบน้ำหินร้อนตอนเย็น แล้วคุณจะมีการเตรียมตัวที่ดีที่สุดสำหรับทักซัง การพักฟาร์มเฮาส์พาโรเป็นอย่างไร เล่าไว้

ควรเดินขึ้น Tiger's Nest วันไหน

วันที่สองหรือสาม เริ่มตอนฟ้าสาง ไม่ใช่วันแรกเด็ดขาด

ทักซังอยู่สูงจากพื้นหุบเขาราว 900 เมตร ใกล้ 3,120 เมตร และการเดินไปกลับใช้เวลาสำหรับคนส่วนใหญ่ 4–6 ชั่วโมงรวมเวลาข้างใน ความชันพอประมาณแต่ความสูงทำให้ยาก และมีช่วงที่ลำบากช่วงหนึ่งใกล้ปลายทาง คือบันไดหินราว 100 เมตรลงไปในหุบเหวแล้วไต่กลับขึ้นไปที่ประตูวัด

การเริ่มก่อน 07:00 ให้คุณได้อากาศเย็น แสงนุ่ม คนน้อยกว่าในช่วงทางแคบ และมีเวลาเผื่อถ้าคุณเดินช้ากว่าที่คิด เมฆบ่ายเป็นเรื่องปกติ และวัดมีเวลาเปิดของตัวเอง

ม้าพาคุณไปได้ถึงคาเฟทีเรียที่ราวครึ่งทาง ขึ้นเท่านั้นไม่ลง และไปต่อจากคาเฟทีเรียไม่ได้ ช่วงบันไดจึงต้องเดินทั้งหมด คาเฟทีเรียเป็นจุดชมวิวคลาสสิกและเป็นจุดหยุดที่สมเหตุสมผล คู่มือเดินขึ้น Tiger's Nest ทีละช่วง มีเวลาที่ควรใช้

ควรวางตัวอย่างไรในวัดและกับผู้คน

มรรยาทของภูฏานไม่ยุ่งยาก และการทำถูกต้องมีคนสังเกต

• ปิดไหล่และเข่า ในวัดและป้อมซอง ทุกเดือนของปี ถอดรองเท้าในห้องบูชา ถอดหมวกในอาคาร
• เดินวนตามเข็มนาฬิกา รอบเจดีย์ กงล้อมนตร์ และภายในวัด
• ห้ามถ่ายภาพข้างใน วัดส่วนใหญ่ ให้ถามข้างนอก และถือว่าห้ามข้างใน
• ขออนุญาตก่อนถ่ายภาพผู้คน โดยเฉพาะพระสงฆ์และเด็ก ส่วนใหญ่จะอนุญาต การถามคือประเด็นสำคัญ
• ไม่ชี้ ด้วยนิ้วเดียวหรือด้วยเท้าไปที่แท่นบูชาหรือผู้คน
• รับและส่งของด้วยสองมือ หรือด้วยมือขวาที่มีมือซ้ายรองข้อศอก
• ไม่แตะศีรษะผู้อื่น และไม่ปีนเจดีย์เพื่อถ่ายภาพ

มีสองเรื่องที่ทำให้ผู้มาเยือนพลาด วัดปิดไม่ให้เข้าในบางวันสำคัญทางศาสนา และตารางไม่ได้ประกาศเพื่อความสะดวกของคุณ ไกด์ของคุณจะรู้ และป้อมซองเป็นอาคารราชการที่ใช้งานจริง ปีกสำนักงานไม่ใช่ส่วนที่เข้าชมได้

ควรอยู่พาโรกี่คืน

สองคืนช่วงต้นทริป และมักหนึ่งคืนช่วงท้าย

สองคืนให้คุณมีวันเที่ยวหุบเขาแล้วขึ้นทักซังโดยปรับตัวกับความสูงแล้ว ซึ่งเป็นลำดับที่ได้ผล หนึ่งคืนบังคับให้ต้องเดินขึ้นในวันที่มาถึง ซึ่งเป็นความผิดพลาดในการวางแผนที่เราพบมากที่สุด สามคืนขึ้นไปสนุกจริงถ้าคุณอยากไปเชเลลา เที่ยวหุบเขามากขึ้น และมีเวลาที่ไม่มีกำหนดการ

การปิดทริปด้วยคืนสุดท้ายที่พาโร แทนการขับรถจากทิมพูในเช้าวันบิน คุ้มค่ากับคืนที่เพิ่ม เพราะสภาพอากาศพาโรไม่ปรึกษาแผนของคุณ

จากพาโรไปไหนได้อีก

เชเลลา ช่องเขาถนนที่สูงที่สุดของประเทศที่ราว 3,988 เมตร ห่างจากหุบเขาราวหนึ่งชั่วโมงครึ่ง มีธงมนตร์ ป่ากุหลาบพันปี และในเช้าที่อากาศใสมีวิวไปถึงโจโมลฮารี ควรไปเช้า เพราะเมฆก่อตัว

ทิมพู ราว 90 นาทีทางถนน สำหรับ ป้อมซองของเมืองหลวง พระพุทธรูปดอร์เดนมา และตลาดสุดสัปดาห์

ปูนาคา ราวสามชั่วโมงข้ามช่องเขาโดชูลา ต่ำกว่าและอุ่นกว่า มี ป้อมซองที่จุดบรรจบแม่น้ำและสะพานแขวน

หุบเขาฟาร์มเฮาส์ ที่อยู่ห่างจากเมืองไม่ถึงยี่สิบนาที ซึ่งเป็นที่ที่มีการอาบน้ำหินร้อน

ควรพักที่ไหน

มีสามระดับกว้างๆ และการเลือกเปลี่ยนทริปมากกว่าที่มันเปลี่ยนราคาตั๋วเครื่องบิน

โรงแรมในหุบเขาระดับสามถึงสี่ดาว เป็นที่ที่ทริปแรกส่วนใหญ่อยู่ ห้องสบาย มีเครื่องทำความร้อน น้ำอุ่น อาหารภูฏานและอินเดียมื้อค่ำ และวิวนาข้าวไม่ใช่ลานจอดรถ ดีพอสมควร และเป็นระดับที่แพ็กเกจมาตรฐานของเราเสนอราคา

การพักฟาร์มเฮาส์ แลกห้องน้ำกับประสบการณ์ คุณกินข้าวกับครอบครัว การอาบน้ำหินร้อนใช้หินแม่น้ำเผาด้วยฟืน และผนังบาง หนึ่งคืนน่าจดจำ ผู้เดินทางบางคนอยากได้สองคืน และบางคนโล่งใจที่มีแค่คืนเดียว

ลอดจ์ระดับหรู เช่น Amankora, Six Senses, Como และกลุ่มเดียวกัน ดีเยี่ยมจริงและมีราคาตามนั้น มักแพงกว่าค่าตั๋วบวก SDF รวมกัน ควรระบุตอนขอใบเสนอราคาไม่ใช่ค้นพบภายหลัง เพราะที่ว่างในเดือนตุลาคมและเมษายนปิดเร็ว

ตำแหน่งในหุบเขาก็สำคัญ พักใกล้เมืองทำให้คุณห่างจากมื้อค่ำและร้านค้าห้านาที พักขึ้นไปทางทักซังให้คุณความเงียบ ระยะขับรถที่สั้นลงในเช้าวันเดินขึ้น และต้องนั่งรถไปที่อื่น

ไม่ว่าเลือกระดับไหน ให้ขอห้องที่ไม่ติดถนน และในฤดูหนาวให้ถามว่าเครื่องทำความร้อนเป็นระบบส่วนกลางหรือเป็นฮีตเตอร์เสียบปลั๊ก คำถามเดียวนี้ทำนายความสบายของคุณในเดือนมกราคมได้ดีกว่าจำนวนดาว

อาหารเป็นอย่างไร

เน้นพริก เป็นมิตรกับคนกินเจ และน่ากลัวน้อยกว่าชื่อเสียงของมัน

อาหารประจำชาติ เอมาดัตชิ คือพริกต้มในชีส และถือเป็นกับข้าวผักไม่ใช่เครื่องปรุง ความเผ็ดของภูฏานเป็นของจริง และผู้มาเยือนชาวไทยมักรับได้ดีกว่าชาวยุโรป ข้าวแดง เส้นบักวีต แพนเค้กในบุมทัง เนื้อจามรีตากแห้ง โมโม และมันฝรั่งกับชีสจำนวนมาก เป็นส่วนที่เหลือ

มื้อค่ำโรงแรมมักเป็นบุฟเฟต์ที่ทำเพื่อผู้มาเยือน แกงไม่เผ็ด ข้าวผัด ผัดเส้น อาหารภูฏานหนึ่งสองอย่าง และผักจำนวนมาก ให้บอกช่วงต้นทริปถ้าคุณอยากได้ของจริงไม่ใช่เวอร์ชันโรงแรม เพราะครัวทำให้ได้แต่แทบไม่เคยเสนอ

คนกินเจกินได้ดีมาก ภูฏานเป็นประเทศพุทธที่มีธรรมเนียมกินเจจริง ผู้ที่กินวีแกนและผู้ที่แพ้กลูเตนต้องระบุล่วงหน้าให้ชัด เพราะนมอยู่ในแทบทุกอย่างและเส้นทำจากแป้งสาลีเป็นเรื่องปกติ

ให้ดื่มน้ำบรรจุขวดหรือน้ำกรอง มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เบียร์ท้องถิ่นใช้ได้ และมีวันงดแอลกอฮอล์ทั่วประเทศทุกวันอังคารซึ่งทำให้คนพลาด และควรระวังในคืนแรกที่ความสูงอยู่ดี กินอะไรในภูฏาน มีรายการที่กว้างกว่า

เดินทางในประเทศอย่างไร

ด้วยรถส่วนตัวพร้อมคนขับและไกด์ ซึ่งเป็นโครงสร้างของการท่องเที่ยวภูฏานและไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องจัดแยก

ใบเสนอราคาของคุณรวมรถ คนขับ และไกด์ที่มีใบอนุญาตตลอดกำหนดการ ไม่มีตัวเลือกเช่ารถขับเองที่มีความหมายสำหรับผู้มาเยือน แท็กซี่มีแต่ใช้สำหรับระยะสั้นในเมือง และโครงข่ายถนนมีทางหลวงสายหลักตะวันออก–ตะวันตกสายเดียวพร้อมทางแยกเข้าหุบเขา

มีผลตามมาสองข้อ ข้อแรก การเดินทางทางถนนใช้เวลานานกว่าที่ระยะทางบอก พาโรถึงทิมพู 55 กิโลเมตรใช้ 90 นาที ทิมพูถึงปูนาคา 75 กิโลเมตรใช้ราวสองชั่วโมงครึ่งข้ามช่องเขา 3,100 เมตร ข้อสอง กำหนดการคือ route permit การเพิ่มหุบเขากลางทริปจึงเป็นเรื่องเอกสารไม่ใช่เรื่องการขับรถ

ถ้ามีใครในกลุ่มเมารถ ให้แจ้งตอนจองและกินยาก่อนถึงช่วงโดชูลาไม่ใช่ตอนอยู่บนนั้น ถนนลาดยางดีและคดเคี้ยวไม่สิ้นสุด

ทริปแรกใช้งบเท่าไร

มีสามส่วนที่คงที่และหนึ่งส่วนที่ผันแปร ค่าธรรมเนียมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDF) คือ 100 ดอลลาร์ต่อผู้ใหญ่ต่อคืน กำหนดโดยรัฐและเท่ากันไม่ว่าคุณพักฟาร์มเฮาส์หรือลอดจ์หรู ค่าธรรมเนียมวีซ่า เป็นค่าใช้จ่ายครั้งเดียว 40 ดอลลาร์ และ ตั๋วเครื่องบินไปกลับจากกรุงเทพ เป็นส่วนที่สาม ที่เหลือคือโรงแรม อาหาร ไกด์ และรถ เป็นส่วนที่คุณขยับได้จริง

โครงสร้างนี้เป็นเหตุผลที่ทริปสี่คืนมีราคาพื้นที่ไม่มีบริษัทใดตัดราคาลงได้ คือ SDF 400 ดอลลาร์บวกวีซ่า 40 ดอลลาร์ก่อนจะจองห้องแรก และเป็นเหตุผลที่ช่องว่างระหว่างทริปสบายกับทริปหรูอยู่ที่บรรทัดค่าโรงแรมทั้งหมด รายละเอียดค่าใช้จ่ายเป็นเงินบาท ใส่ตัวเลขจริงในแต่ละบรรทัด และ SDF จ่ายไปเพื่ออะไร อธิบายว่า 100 ดอลลาร์นั้นไปที่ไหน

เด็กอายุหกถึงสิบเอ็ดปีจ่าย 50 ดอลลาร์ ครึ่งของอัตราผู้ใหญ่ และเด็กต่ำกว่าหกขวบได้รับการยกเว้น ในทริปครอบครัวนั่นเป็นส่วนลดที่มีนัยสำคัญและควรรู้ก่อนเปรียบเทียบใบเสนอราคา

เดือนไหนเหมาะกับทริปแรก

ตุลาคมและพฤศจิกายน เป็นอันดับแรก จากนั้น มีนาคมถึงพฤษภาคม

ตุลาคมและพฤศจิกายนให้ท้องฟ้าใสที่สุด เส้นทางแห้งที่สุด และเทศกาลใหญ่ของฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งเป็นเหตุผลที่ที่นั่งและโรงแรมดีๆ ขายหมดล่วงหน้าหกถึงเก้าเดือน มีนาคมถึงพฤษภาคมให้กุหลาบพันปี อากาศกลางวันอุ่นกว่า และวิวภูเขาที่ขุ่นกว่าเล็กน้อย โดยมีความแน่นอนใกล้เคียงกัน

ธันวาคมถึงกุมภาพันธ์หนาว ใสมาก และถูกกว่าอย่างเห็นได้ชัด มีผู้มาเยือนบนเส้นทางทักซังน้อยกว่า เป็นตัวเลือกที่ดีจริงถ้าคุณไม่ติดเช้าที่ต่ำกว่าศูนย์องศา มิถุนายนถึงกันยายนเป็นหน้ามรสุม เขียว ถูก เงียบ และฝนมากพอที่ทั้งเที่ยวบินและเส้นทางเดินคาดการณ์ได้น้อยลง

ถ้าทริปสร้างขึ้นรอบทักซังและการถ่ายภาพ ให้เลือกช่วงฤดูใบไม้ร่วงและจองเร็ว คู่มือเที่ยวภูฏานรายเดือน วางข้อดีข้อเสียไว้อย่างละเอียด และ ควรจองตั๋วกรุงเทพ–พาโรเมื่อไร อธิบายเรื่องจังหวะเวลา

คนไปครั้งแรกมักทำอะไรผิด

เดินขึ้นทักซังในวันที่มาถึง ความผิดพลาดที่พบมากที่สุด และหลีกเลี่ยงได้ทั้งหมด

พาเสื้อโค้ตหนาตัวเดียวแทนการแต่งหลายชั้น วันหนึ่งที่พาโรอาจต่างกัน 20°C จากเช้าถึงเที่ยง รายการของที่ต้องเตรียม มีรายละเอียดตามฤดู

มาถึงในกางเกงขาสั้นในวันที่ต้องเข้าวัด คุณจะถูกปฏิเสธไม่ให้เข้า

คิดว่าบัตรใช้ได้ ใช้ได้ในโรงแรม แต่ที่อื่นไม่แน่ ให้พาเงินสด ดูที่ เรื่องเงินในภูฏาน

จองเที่ยวบินต่อจากกรุงเทพในวันเดียวกัน ให้เผื่อคืนพักไว้หนึ่งคืน

พยายามเพิ่มหุบเขากลางทริป การเดินทางออกนอกพาโรและทิมพูต้องมี route permit ที่จัดล่วงหน้า ให้สร้างกำหนดการที่คุณต้องการตอนขอใบเสนอราคา ไม่ใช่ตอนอยู่บนถนน

เริ่มวางแผนทริปแรกของคุณ

ส่งวันเดินทางและจำนวนผู้เดินทางมาทาง Book & Hold เราจะถือที่นั่งไว้และส่งใบเสนอราคาฉบับเดียวที่รวมตั๋วเครื่องบิน SDF และวีซ่า พร้อมจัดลำดับกำหนดการให้ทักซังตรงกับวันที่ปรับตัวกับความสูงแล้ว

ราคาเสนอเป็นเงินบาทต่อคน รวมภาษีและค่าธรรมเนียมน้ำมัน ณ วันที่เผยแพร่ และเป็นราคาเริ่มต้น ราคา ที่นั่ง และที่ว่างยืนยันเป็นลายลักษณ์อักษรโดย OMG Experience ในฐานะ General Sales Agent ที่ได้รับแต่งตั้งของ Bhutan Airlines ในประเทศไทย ก่อนออกบัตรโดยสาร