ห้าวันสี่คืนเพียงพอสำหรับพาโร ทิมพู และปูนาคา ซึ่งเป็นสามหุบเขาฝั่งตะวันตกที่มีสิ่งที่คนมาภูฏานเพื่อดูอยู่เกือบทั้งหมด โดยมีเงื่อนไขข้อเดียว คือคุณต้องไม่ไต่เขาในบ่ายวันที่คุณมาถึง จัดลำดับให้ถูกแล้วนี่คือทริปที่สบาย จัดผิดแล้วมันคือทริปที่รีบและมีเช้าที่แย่หนึ่งเช้าอยู่กลางทาง
รูปแบบที่ได้ผลคือ สองคืนที่พาโร หนึ่งคืนที่ทิมพู หนึ่งคืนที่ปูนาคา โดยการเดินขึ้นทักซังอยู่ในวันที่สี่ หลังจากคุณนอนที่ความสูงมาแล้วสามคืน เวลาขับรถทั้งกำหนดการรวมราวเจ็ดชั่วโมง แบ่งเป็นสามช่วง
ทำไมห้าวันจึงพอ
เพราะสามหุบเขาอยู่ใกล้กัน และเพราะโครงข่ายถนนของภูฏานทำให้การไปไกลกว่านั้นแพงในแง่เวลาจริงๆ
พาโรถึงทิมพู 55 กิโลเมตร ทิมพูถึงปูนาคา 75 กิโลเมตร ทั้งสองเป็นการย้ายครึ่งวันไม่ใช่วันเดินทางเต็ม หมายความว่าทริปห้าวันได้สามหุบเขาที่ต่างกัน สถานที่สำคัญสี่ถึงห้าแห่ง ช่องเขาสูงหนึ่งแห่ง และการเดินขึ้นทักซัง โดยไม่มีวันไหนที่ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในรถ
ถ้าดันไปหุบเขาที่สี่ ไม่ว่าบุมทัง โพบจิคา หรือตรองซา ตัวเลขเปลี่ยนไปทันที โพบจิคาอยู่ห่างจากปูนาคาไปทางตะวันออกอีกสี่ถึงห้าชั่วโมงข้ามช่องเขา 3,400 เมตร บุมทังต้องขับรถหนึ่งวันเต็มหรือบินภายในประเทศ สองที่นั้นเป็นส่วนเสริมที่ดีเยี่ยมของทริปเจ็ดถึงแปดคืน และเป็นความผิดพลาดในทริปห้าวัน
ห้าวันจึงไม่ใช่ภูฏานเวอร์ชันลดทอน แต่เป็นขนาดตามธรรมชาติของเส้นทางฝั่งตะวันตก
เส้นทางแต่ละวันเป็นอย่างไร
- วันที่ 1 ถึงพาโร ลงเครื่องสายๆ เที่ยวจุดที่อยู่ระดับหุบเขา นอนที่ 2,235 เมตร
- วันที่ 2 พาโรไปทิมพู ขับรถ 90 นาที ใช้บ่ายและเย็นในเมืองหลวงที่ 2,320 เมตร
- วันที่ 3 ทิมพูไปปูนาคา สองชั่วโมงครึ่งข้ามช่องเขาโดชูลา ลงไปที่ 1,200 เมตร
- วันที่ 4 ปูนาคากลับพาโร แล้วขึ้นทักซัง สามชั่วโมงข้ามช่องเขากลับ นอนพาโรคืนที่สอง
- วันที่ 5 บินออกจากพาโร เที่ยวบินเช้ากลับกรุงเทพ
มีทางเลือกสำคัญหนึ่งอย่างที่อธิบายไว้ด้านล่าง ถ้าเที่ยวบินขาออกของคุณในวันที่ห้าออกหลังเที่ยง การเดินขึ้นทักซังย้ายไปเช้าตรู่วันที่ห้าได้ ซึ่งทำให้วันที่สี่ว่างทั้งวัน
วันที่ 1 ควรทำอะไรที่พาโร
ลงเครื่องแล้วอยู่ที่ระดับต่ำ
Bhutan Airlines ถึงพาโรสายๆ จากกรุงเทพ คุณจึงมีบ่ายเต็ม ให้ใช้ที่ระดับหุบเขาระหว่าง 2,200 ถึง 2,600 เมตร คือ ป้อมซองรินปุง และสะพานแบบดั้งเดิมด้านล่าง พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ในหอสังเกตการณ์ทรงกลมหลังเก่า และ วัดคิชูลาคัง หนึ่งในวัดที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศ ยี่สิบนาทีบนถนนหลักพอสำหรับดูตัวเมืองและซื้อซิม
สิ่งที่ไม่ควรทำคือขับขึ้นเชเลลาที่ 3,988 เมตร หรือเริ่มเดินขึ้นทักซัง หรือกินและดื่มเหมือนอยู่ระดับน้ำทะเล คุณขึ้นมา 2,235 เมตรในสามชั่วโมงครึ่ง และสองวันข้างหน้าขึ้นอยู่กับว่าคุณจัดการวันนี้อย่างไร การปรับตัวกับความสูงในภูฏาน อธิบายว่าอาการปกติเป็นอย่างไรและอะไรที่ไม่ปกติ
มื้อค่ำที่ฟาร์มเฮาส์และการอาบน้ำหินร้อนเป็นการใช้เย็นวันแรกที่ดีที่สุด ดูที่ การพักฟาร์มเฮาส์พาโรเป็นอย่างไร และ คู่มือพาโรสำหรับคนไปครั้งแรก มีรายละเอียดหุบเขามากกว่า
วันที่ 2 พาโรไปทิมพู
55 กิโลเมตร ราว 90 นาที เลาะแม่น้ำพาโรชูลงไปถึงจุดที่บรรจบกับแม่น้ำวังชู แล้วไต่ขึ้นอย่างนุ่มนวลเข้าเมืองหลวง
ทิมพูเป็นเมืองหลวงแห่งเดียวในโลกที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจร ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงที่ดีกว่าที่ฟัง ตำรวจโบกรถที่สี่แยกหลัก และเมืองเล็กพอที่วิธีนั้นจะใช้ได้ ที่ 2,320 เมตรคุณสูงกว่าพาโรแค่เล็กน้อย วันนี้จึงยังเป็นวันปรับตัวกับความสูงโดยไม่ได้ตั้งใจ
ครึ่งวันหลักคือ ป้อมซองทาชิโช ที่ตั้งของรัฐบาลและคณะสงฆ์กลาง ดูสวยที่สุดตอนบ่ายแก่เมื่อแสงตกบนผนังขาว พระพุทธรูปดอร์เดนมา องค์ปิดทองสูง 51 เมตรบนสันเขาที่มีหุบเขาทั้งหมดอยู่เบื้องล่าง และ เมโมเรียลโชร์เตน ซึ่งมีผู้แสวงบุญชาวภูฏานมากกว่านักท่องเที่ยว
ถ้าวันที่สองของคุณเป็นวันเสาร์หรืออาทิตย์ ตลาดสุดสัปดาห์ ริมแม่น้ำเป็นชั่วโมงที่ดีที่สุดในทิมพู มีพริก ชีสตากแห้ง ธูป หมาก และผลผลิตที่ขนมาจากหุบเขาที่คุณจะไม่ได้ไป สิ่งที่ทำได้ในทิมพู ครอบคลุมส่วนที่เหลือ รวมถึงพิพิธภัณฑ์ผ้าทอและเขตอนุรักษ์ทาคิน
วันที่ 3 ทิมพูไปปูนาคาข้ามโดชูลา
75 กิโลเมตร ราวสองชั่วโมงครึ่ง และเป็นช่วงขับรถที่ดีที่สุดของทริป
ถนนไต่จาก 2,320 เมตรขึ้นไปที่ ช่องเขาโดชูลาราว 3,100 เมตร ที่มีเจดีย์อนุสรณ์ 108 องค์เรียงเป็นแถว และในเช้าที่อากาศใสมีเทือกหิมาลัยตะวันออกปรากฏตามแนวขอบฟ้า จากนั้นลดระดับหนึ่งชั่วโมงครึ่งลงไปในหุบเขาปูนาคาที่ 1,200 เมตร อากาศกึ่งร้อน อบอุ่น และเป็นประเทศที่ต่างจากที่คุณตื่นขึ้นมาในเช้านั้น
ปูนาคาเป็นเมืองหลวงของภูฏานถึงปี 1955 และป้อมซองของเมืองนี้คือแห่งที่คนจดจำ ป้อมซองปูนาคา ตั้งบนแหลมที่แม่น้ำโพชูและโมชูมาบรรจบกัน เข้าถึงโดยข้ามสะพานไม้ และมีดอกศรีตรังบานในฤดูใบไม้ผลิ เพิ่ม สะพานแขวน ที่อยู่ท้ายน้ำ ซึ่งเป็นหนึ่งในสะพานที่ยาวที่สุดในประเทศและโยกพอที่จะจดจำได้ และการเดินขึ้นผ่านนาข้าวไป วัดชิมิลาคัง ป้อมซองปูนาคาและสะพานแขวน มีรายละเอียด
การลดระดับความสูงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ การนอนหนึ่งคืนที่ 1,200 เมตรหลังนอนสองคืนที่ 2,300 เมตรช่วยฟื้นตัวได้จริง และเป็นเหตุผลที่ลำดับนี้วางปูนาคาไว้ก่อนการเดินขึ้นทักซังไม่ใช่หลังจากนั้น
วันที่ 4 กลับพาโร และ Tiger's Nest
สามชั่วโมงข้ามโดชูลากลับพาโร แล้วเดินขึ้น หรือเดินขึ้นเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ขึ้นอยู่กับเที่ยวบินของคุณ
พูดตรงๆ ในกำหนดการห้าวันมาตรฐานที่บินออกเช้าวันที่ห้า ทักซังจะอยู่ในบ่ายวันที่สี่ ซึ่งค่อนข้างกระชั้น การเดินไปกลับใช้เวลาสี่ถึงหกชั่วโมงและเมฆบ่ายเป็นเรื่องปกติ การจัดที่ดีกว่าถ้าตารางเอื้อคือออกจากปูนาคาตอนฟ้าสาง ถึงพาโรตอนสาย และเริ่มเดินขึ้นก่อนเที่ยง
ถ้าเที่ยวบินวันที่ห้าของคุณออกหลังเที่ยง ให้ใช้ช่วงเช้าตรู่ของวันที่ห้า คืออยู่บนเส้นทางตอน 07:00 ลงมาถึงตอน 11:00 ถึงสนามบิน 12:30 อากาศเย็นกว่า แสงดีกว่า คนน้อยกว่า และวันที่สี่กลายเป็นวันขับรถที่ไม่รีบพร้อมเวลาสำหรับป้อมซองดรุกเยลหรือเชเลลา
ทางไหนก็ตาม การเดินขึ้นไต่ระดับราว 900 เมตรไปถึงราว 3,120 เมตร โดยช่วงสุดท้ายเป็นบันไดหินราว 100 เมตรลงไปในหุบเหวแล้วไต่กลับขึ้นไปที่ประตูวัด ม้าไปได้ถึงคาเฟทีเรียที่ครึ่งทาง ขาขึ้นเท่านั้น คู่มือเดินขึ้น Tiger's Nest ทีละช่วง มีเวลาที่ควรใช้และการประเมินความยากอย่างตรงไปตรงมา
วันที่ 5 ขาออก
เช็กอินเปิดสองชั่วโมงก่อนบิน และอาคารผู้โดยสารพาโรเล็กพอที่จะแน่นเร็ว เที่ยวบินขาออกมักเป็นช่วงเช้า และเครื่องลอยขึ้นเหนือสันเขาภายในไม่กี่นาที
มีสองเรื่องเชิงปฏิบัติที่ควรรู้ พาโรบินเข้าด้วยการมองเห็นในเวลากลางวันเท่านั้น ความล่าช้าจากสภาพอากาศจึงเป็นไปได้จริงและเกิดซ้ำ ดูที่ เกิดอะไรขึ้นเมื่อเที่ยวบินพาโรล่าช้า และการต่อเครื่องจากกรุงเทพในวันเดียวกันเป็นความคิดที่ไม่ดีด้วยเหตุผลเดียวกัน ให้เผื่อเวลาไว้
ใช้เวลาขับรถจริงเท่าไร
รวมราว เจ็ดชั่วโมงในห้าวัน แบ่งเป็นสามช่วง คือ 1.5 ชั่วโมง 2.5 ชั่วโมง และ 3 ชั่วโมง น้อยกว่าที่คนส่วนใหญ่คาดจากกำหนดการสามหุบเขา และเป็นเหตุผลที่เส้นทางนี้ได้ผล
สิ่งที่ทำให้คนแปลกใจคืออัตราส่วนระหว่างกิโลเมตรกับนาที ถนนภูฏานลาดยางดีและคดเคี้ยวต่อเนื่อง การขับ 130 กิโลเมตรในหนึ่งวันคือวันที่ยาว ถ้ามีใครในกลุ่มเมารถ ให้กินยาก่อนถึงช่วงโดชูลาไม่ใช่ตอนอยู่บนนั้น
ใบเสนอราคาของคุณรวมรถ คนขับ และไกด์ที่มีใบอนุญาตตลอดทริป ไม่มีตัวเลือกเช่ารถขับเอง และกำหนดการที่คุณจองคือ route permit ที่คุณเดินทางด้วย การเปลี่ยนแปลงบนถนนจึงเป็นเรื่องเอกสารไม่ใช่เรื่องการขับรถ
ห้าวันสี่คืนใช้งบเท่าไร
มีสามบรรทัดที่คงที่และหนึ่งบรรทัดที่คุณควบคุมได้
- ค่าธรรมเนียมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDF) 100 ดอลลาร์ต่อผู้ใหญ่ต่อคืน สี่คืนคือ 400 ดอลลาร์ต่อผู้ใหญ่ เด็กอายุหกถึงสิบเอ็ดปีจ่ายครึ่ง เด็กต่ำกว่าหกขวบได้รับการยกเว้น
- วีซ่า 40 ดอลลาร์ ครั้งเดียวต่อคน
- ตั๋วกรุงเทพ–พาโรไปกลับชั้นประหยัด ราคาที่ประกาศเริ่มที่ 31,869 บาท รวมภาษีและค่าธรรมเนียมน้ำมัน ณ วันที่เผยแพร่
- โรงแรม อาหาร ไกด์ และรถ เป็นบรรทัดที่ผันแปร และเป็นบรรทัดเดียวที่ระดับที่คุณเลือกเปลี่ยนยอดรวมอย่างมีนัยสำคัญ
ก่อนจะจองห้องแรก ทริปสี่คืนจึงมีค่าธรรมเนียมภาครัฐ 440 ดอลลาร์ต่อผู้ใหญ่ รายละเอียดค่าใช้จ่ายทั้งทริปเป็นเงินบาท ใส่ตัวเลขในทุกบรรทัด และ SDF จ่ายไปเพื่ออะไร อธิบายว่า 100 ดอลลาร์นั้นไปที่ไหน
สำหรับกำหนดการที่เราให้บริการจริง โดยมีโรงแรมและวันเดินทางกำหนดไว้แล้ว ดูที่ แพ็กเกจภูฏานของเรา
ใบเสนอราคารวมอะไร และไม่รวมอะไร
โมเดลการท่องเที่ยวของภูฏานรวมของไว้มากกว่าจุดหมายอื่นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นเหตุผลที่การเทียบใบเสนอราคาภูฏานกับของไทยทำให้เข้าใจผิด
รวมอยู่แล้ว ในใบเสนอราคาห้าวันมาตรฐาน คือที่พักทั้งสี่คืน อาหารเช้าและมื้อค่ำ ปกติรวมมื้อกลางวันด้วย ไกด์ที่มีใบอนุญาตตลอดกำหนดการ รถส่วนตัวพร้อมคนขับ ค่าเข้าโบราณสถานและพิพิธภัณฑ์ทั้งหมด SDF และค่าธรรมเนียมวีซ่า ราคาตั๋ว Bhutan Airlines รวม น้ำหนักกระเป๋าโหลด 25 กก. และอาหารร้อน ทั้งชั้นประหยัดและชั้นธุรกิจ จึงไม่มีค่าใช้จ่ายเพิ่มในส่วนนั้นด้วย
ไม่รวม และควรเผื่องบไว้ คือประกันการเดินทาง เครื่องดื่ม ทิปไกด์และคนขับ ค่าม้าที่ทักซังถ้าต้องการ ค่าซักรีด และของที่คุณซื้อ การอาบน้ำหินร้อนที่ฟาร์มเฮาส์บางครั้งคิดเพิ่ม และบางแห่งยังมีค่าธรรมเนียมกล้อง
บรรทัดเดียวที่ควรซักในทุกใบเสนอราคาคือ ระดับโรงแรม เพราะเป็นจุดเดียวที่ทริปภูฏานห้าวันต่างกันเรื่องราคาอย่างมีนัยสำคัญ ใบเสนอราคาสองใบที่ราคาต่อคืนเท่ากันแต่ชื่อโรงแรมต่างกันไม่ใช่ทริปเดียวกัน ให้ขอชื่อโรงแรมไม่ใช่จำนวนดาว
ห้าวันนี้ควรเตรียมของอะไร
แต่งหลายชั้นแทนเสื้อโค้ตตัวเดียว เพราะวันหนึ่งที่พาโรอาจต่างกัน 20°C ระหว่างเช้าตรู่กับเที่ยง และเพราะกำหนดการนี้ครอบ 1,200 เมตรที่ปูนาคาถึง 3,120 เมตรที่ทักซัง ในเวลาสองวัน
สามรายการที่สำคัญที่สุด คือ รองเท้าที่ใส่จนเข้ารูปแล้วและมีดอกยางเกาะ สำหรับการเดินขึ้น เสื้อผ้าที่ปิดไหล่และเข่า สำหรับทุกป้อมซองบนเส้นทาง และ เป้สะพายหลัง 20–30 ลิตร ที่พาขึ้นเขาได้ รายการของที่ต้องเตรียมสำหรับภูฏาน มีรายละเอียดตามฤดูและของที่คนเสียใจว่าไม่ได้พามา
คนมักเข้าใจผิดอะไรเกี่ยวกับเส้นทางนี้
จองทักซังในวันที่มาถึง เป็นความผิดพลาดที่พบมากที่สุดและทำให้วันที่ดีที่สุดของทริปเสียไป
คิดว่าปูนาคาตัดออกได้ หุบเขานี้เป็นคืนที่อุ่นที่สุด ต่ำที่สุด และผ่อนคลายที่สุดของกำหนดการ การตัดออกเพื่อประหยัดเวลาขับรถสามชั่วโมงคือการแลกการนอนที่ดีที่สุดของทริปกับบ่ายที่ยาวขึ้นในทิมพู
คิดว่าทิมพูต้องนอนสองคืน ทิมพูเป็นเมืองหลวงเล็กที่น่าสนใจ ไม่ใช่เมืองจุดหมาย หนึ่งคืนเหมาะสมสำหรับทริปห้าวัน คืนที่สองควรอยู่ที่พาโร
วางแผนต่อเครื่องจากกรุงเทพในวันเดียวกัน ความล่าช้าที่พาโรเกิดจากสภาพอากาศและเป็นเรื่องปกติ ให้เผื่อคืนพักทั้งสองด้านถ้าเที่ยวบินต่อสำคัญ
คิดว่าเพิ่มหุบเขาได้ตอนไปถึง ใบอนุญาตเดินทางอิงกำหนดการที่คุณจอง โพบจิคาหรือบุมทังจึงต้องตัดสินใจตอนขอใบเสนอราคา
ประเมินการขับรถต่ำไป เจ็ดชั่วโมงรวมถือว่าไม่มาก แต่เป็นชั่วโมงบนถนนภูเขาที่คดเคี้ยว ไม่ใช่ชั่วโมงบนทางด่วน
ควรไปเดือนไหน
ตุลาคมและพฤศจิกายน เป็นอันดับแรก จากนั้น มีนาคมถึงพฤษภาคม
ฤดูใบไม้ร่วงให้ช่องเขาที่ใสที่สุด เส้นทางทักซังที่แห้งที่สุด และเทศกาลใหญ่ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ที่นั่งและโรงแรมของเดือนตุลาคมขายหมดล่วงหน้าหกถึงเก้าเดือน ฤดูใบไม้ผลิให้กุหลาบพันปีและอากาศกลางวันที่อุ่นกว่า พร้อมวิวภูเขาที่ขุ่นกว่าเล็กน้อย
ฤดูหนาวหนาว ใสมาก และถูกกว่าอย่างเห็นได้ชัด และคืนที่ปูนาคาที่ 1,200 เมตรเป็นข้อดีจริงในเดือนมกราคม หน้ามรสุมมิถุนายนถึงกันยายนเขียวและเงียบ วิวที่โดชูลามักถูกเมฆปิด และทั้งเที่ยวบินและเส้นทางเดินคาดการณ์ได้น้อยลง คู่มือรายเดือน วางข้อดีข้อเสียไว้ และ ควรจองตั๋วกรุงเทพ–พาโรเมื่อไร อธิบายช่วงเวลาที่ควรจอง
ใส่เทศกาลลงในห้าวันได้ไหม
ได้ ถ้าเทศกาลอยู่ที่พาโรหรือทิมพู และคุณสร้างกำหนดการรอบวันจัดงานไม่ใช่ทางกลับกัน
เทศกาลเซชูพาโร ในฤดูใบไม้ผลิ และ เทศกาลเซชูทิมพู ในฤดูใบไม้ร่วง อยู่ในเส้นทางฝั่งตะวันตกทั้งคู่ ทริปห้าวันจึงรับได้หนึ่งงานโดยให้หุบเขานั้นได้เวลาเพิ่มหนึ่งเช้า การรำหน้ากากเริ่มเช้าตรู่ และฝูงชนเป็นชาวภูฏานไม่ใช่นักท่องเที่ยว ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญ
ปัญหาคือที่ว่าง สัปดาห์เทศกาลเป็นช่วงที่หาที่นั่งและโรงแรมยากที่สุดของปี และโรงแรมดีๆ ในพาโรหมดล่วงหน้าแปดถึงเก้าเดือน วันจัดเทศกาลอิงปฏิทินจันทรคติและยืนยันเป็นปีต่อปี ให้ถามก่อนสรุปว่าเป็นเดือนไหน
เทศกาลที่อยู่ไกลออกไปทางตะวันออก เช่น จาการ์ ตรองซา คังเตย์ ใส่ในห้าวันไม่ได้ นั่นเป็นทริปเจ็ดคืน
ถ้ามีเวลาเพิ่มหนึ่งหรือสองคืน ควรเพิ่มอะไร
เพิ่มหนึ่งคืน ให้ใส่ที่พาโรช่วงต้น เพื่อให้การเดินขึ้นทักซังอยู่ในวันที่สี่ของทริปที่ปรับตัวกับความสูงแล้ว และวันที่ห้าไม่ต้องรีบ นี่คือการอัปเกรดกำหนดการที่ดีที่สุด
เพิ่มสองคืน ให้เติม โพบจิคา ที่อยู่ห่างจากปูนาคาไปทางตะวันออกสี่ถึงห้าชั่วโมง สำหรับหุบเขาธารน้ำแข็ง และตั้งแต่ปลายตุลาคมถึงกุมภาพันธ์ สำหรับนกกระเรียนคอดำ เทศกาลนกกระเรียนคอดำที่โพบจิคา มีวันจัดงาน
เพิ่มสามคืนขึ้นไป ให้ไปบุมทัง แหล่งวัฒนธรรมใจกลางประเทศ ไปได้ด้วยการขับรถหนึ่งวันยาวหรือบินภายในประเทศ มีวัดที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศและอาหารบักวีตของหุบเขากลาง
สิ่งที่คืนที่เพิ่มไม่ควรใช้ซื้อคือประเทศที่สอง การต่อไปพุทธคยาหรือโกลกาตาเป็นทริปแยกที่มีวีซ่าและจังหวะของตัวเอง ไม่ใช่ส่วนเสริมของเส้นทางภูฏานห้าวัน
จองเส้นทางนี้
ส่งวันเดินทางและจำนวนผู้เดินทางมาทาง Book & Hold เราจะถือที่นั่งไว้และส่งใบเสนอราคาฉบับเดียวที่รวมตั๋วเครื่องบิน SDF และวีซ่า พร้อมจัดลำดับกำหนดการให้การเดินขึ้นทักซังตรงกับวันที่คุณพร้อม
ราคาเสนอเป็นเงินบาทต่อคน รวมภาษีและค่าธรรมเนียมน้ำมัน ณ วันที่เผยแพร่ และเป็นราคาเริ่มต้น ราคา ที่นั่ง และที่ว่างยืนยันเป็นลายลักษณ์อักษรโดย OMG Experience ในฐานะ General Sales Agent ที่ได้รับแต่งตั้งของ Bhutan Airlines ในประเทศไทย ก่อนออกบัตรโดยสาร
