วัดวาอารามแห่งพุทธคยา

ประเทศชาวพุทธราวยี่สิบประเทศได้สร้างวัดไว้ที่พุทธคยา แต่ละแห่งในสถาปัตยกรรมของตนเอง และเกือบทั้งหมดอยู่ในระยะ 1.5 กิโลเมตรจากวัดมหาโพธิ์ คุณเดินครบทั้งเส้นทางได้ในบ่ายเดียว ส่วนใหญ่เปิดราว 06:00 ถึง 12:00 และ 14:00 ถึง 18:00 ปิดช่วงที่อากาศร้อนกลางวัน และเข้าฟรีทุกแห่ง

นี่เป็นที่เดียวในโลกที่คุณยืนอยู่ในโบสถ์ไทย หอญี่ปุ่น กงปาทิเบต และลาคังภูฏานได้ภายในสองชั่วโมง และความต่างนั้นบอกเรื่องการเดินทางของพระพุทธศาสนาได้มากกว่าพิพิธภัณฑ์ใด

คณะไทยไม่ควรพลาดที่ไหน

สามแห่ง และหนึ่งในนั้นเป็นของเรา

วัดไทยพุทธคยา ก่อตั้งในปี 1957 เป็นวัดต่างชาติแห่งแรกที่สร้างขึ้นที่พุทธคยา โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลไทย หลังคาซ้อนชั้นปิดทองเป็นภาพที่ถูกถ่ายมากที่สุดในเมืองนี้ ภายในสวดมนต์เป็นภาษาไทยและภาษาบาลีตามเวลาวัตรของสงฆ์ไทย พระเป็นพระไทย และคณะไทยที่ไปถึงตรงเวลาก็เข้าร่วมได้เลย สำหรับคณะแสวงบุญหลายคณะ ที่นี่คือศูนย์กลางทางความรู้สึกของทริป ไม่ใช่แค่จุดแวะหนึ่งจุด

วัดภูฏาน (Royal Bhutan Monastery) อยู่ห่างจากวัดหลักในระยะเดินสั้น และควรเข้าไปข้างในมากกว่าถ่ายรูปจากถนน ภายในเขียนภาพจากพื้นถึงเพดานโดยศิลปินภูฏาน ในสำนวนเดียวกับที่คุณเห็นในวัดของหุบเขาพาโรทุกประการ ทั้งโทนสี ทั้งรูปบุคคล ทั้งกลิ่นเทียนเนยอบอุ่นในที่แคบ ผู้ที่ไปภูฏานมาแล้วจะจำได้ทันที ส่วนผู้ที่ยังไม่ได้ไปก็เพิ่งได้เหตุผลที่จะไป

อินโดซาน นิปปนจิ (Indosan Nipponji) วัดญี่ปุ่นที่สร้างในปี 1972 เป็นขั้วตรงข้ามของทั้งสองแห่ง ไม้เรียบ เกือบว่างเปล่า มีพระประธานองค์เดียวและความเงียบจำนวนมาก การสวดมนต์เช้าเริ่มเช้ามาก และผู้มาเยือนนั่งด้านหลังได้

บนเส้นทางมีอะไรอีก

ส่วนที่เหลือของการเดิน เรียงตามลำดับที่ถนนพาไปโดยประมาณ

• พระพุทธรูปองค์ใหญ่ สูง 25 เมตร จากหินทรายและหินแกรนิต เปิดในปี 1989 สร้างโดยนิกายไดโจเกียวของญี่ปุ่น เป็นหมุดหมายที่ใช้กำหนดทิศทาง
• วัดทิเบต ทั้งเทอร์การ์ คาร์มา เชเชน นัมเกล และอื่นๆ อยู่รวมกลุ่มกัน หลายแห่งมีกงล้อมนตร์ขนาดใหญ่และภาพจิตรกรรมสีสดใส เทอร์การ์เป็นที่จัดงาน Kagyu Monlam ซึ่งทำให้เมืองเต็มทุกฤดูหนาว
• มหาโพธิสมาคมแห่งอินเดีย ก่อตั้งในปี 1891 โดย อนาคาริก ธรรมปาละ นักปฏิรูปชาวศรีลังกา ซึ่งการรณรงค์ของท่านเป็นเหตุผลที่วัดมหาโพธิ์กลับมาอยู่ในการดูแลของชาวพุทธ เป็นอาคารที่สะดุดตาน้อยที่สุดบนเส้นทางและสำคัญที่สุดในทางประวัติศาสตร์
• วัดพม่า (Myanmar Vihara) เป็นหนึ่งในวัดต่างชาติรุ่นเก่าที่นี่ มีเจดีย์ทรงซ้อนชั้นตามแบบพม่า
• วัดเวียดนาม จีน เกาหลี ไต้หวัน กัมพูชา ลาว เนปาล และบังกลาเทศ แต่ละแห่งเป็นบทเรียงความสั้นๆ ในสำนวนของชาติตน
• Root Institute ศูนย์สายเกลุกของทิเบตที่จัดหลักสูตรปฏิบัติสมาธิเป็นระบบสำหรับผู้มาเยือน มากกว่าทำหน้าที่เป็นวัดล้วนๆ

เดินใช้เวลาเท่าไร

ครึ่งวันแบบไม่รีบ ระยะทางสั้น หนึ่งกิโลเมตรครึ่งครอบคลุมเกือบทุกที่ แต่ความร้อนและจังหวะถอดรองเท้าใส่รองเท้าทำให้ช้ากว่าที่แผนที่บอกมาก

รูปแบบที่ใช้ได้คือ ไปวัดตอนฟ้าสาง กินอาหารเช้า พักช่วงกลางวัน แล้วเดินชมวัดนานาชาติตั้งแต่ราว 15:00 จนพลบ ซึ่งเป็นช่วงที่แสงต่ำและการสวดมนต์เริ่ม การพยายามเดินวัดนานาชาติกับวัดมหาโพธิ์ต่อกันในช่วงเดียวคือวิธีที่ทำให้คณะไปยืนมองศาลาที่สี่โดยไม่เห็นอะไรเลย

ถ้ามีเวลาแค่สองชั่วโมง ให้ไปวัดไทย วัดภูฏาน และพระพุทธรูปองค์ใหญ่ ตามลำดับนี้ ทั้งสามอยู่ใกล้กันและเป็นสามแห่งที่ติดอยู่ในใจคน

ทำไมที่นี่มีวัดของหลายชาติมากมาย

เพราะพุทธคยาถูกทิ้งร้างในฐานะพุทธสถานอยู่หลายศตวรรษ และการเอากลับคืนมาเป็นการรณรงค์ที่ตั้งใจ

พระพุทธศาสนาเลือนหายไปจากที่ราบอินเดียตั้งแต่ยุคกลาง และในศตวรรษที่สิบเก้า วัดมหาโพธิ์อยู่ในการครอบครองของสำนักฮินดู ในปี 1891 อนาคาริก ธรรมปาละ นักปฏิรูปชาวศรีลังกาได้ก่อตั้ง มหาโพธิสมาคม โดยมีเป้าหมายชัดเจนว่าจะคืนสถานที่นี้ให้อยู่ในการดูแลของชาวพุทธ การรณรงค์นั้นดำเนินอยู่หลายทศวรรษ และยุติลงได้ด้วยกฎหมายหลังอินเดียได้รับเอกราชแล้วเท่านั้น

เมื่อสถานที่มั่นคงแล้ว ประเทศชาวพุทธจึงเริ่มขอที่ดินข้างเคียง ไทยเป็นชาติแรกในปี 1957 โดยรัฐบาลสนับสนุน ซึ่งเป็นเหตุผลที่วัดไทยพุทธคยามีสถานะเป็นวัดต่างชาติที่เก่าแก่ที่สุดและอยู่ในตำแหน่งที่เด่นที่สุด ญี่ปุ่น พม่า ทิเบตพลัดถิ่น ภูฏาน เวียดนาม เกาหลี จีน และอื่นๆ ตามมาในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ยี่สิบ แต่ละแห่งสร้างตามสำนวนของชาติตนเองไม่ใช่ตามแบบท้องถิ่น

เส้นทางนี้จึงไม่ใช่สวนสถาปัตยกรรมโลกที่จัดธีมไว้ แต่เป็นบันทึกว่าประเทศใดกลับมา และกลับมาเมื่อไร

พักหรือปฏิบัติธรรมที่นี่ได้ไหม

ได้ ในสามแบบ และไม่มีแบบใดที่ต้องบวช

เกสต์เฮาส์ของวัด วัดหลายแห่ง รวมถึงวัดไทย พม่า และทิเบต มีห้องพักเรียบง่ายให้ผู้แสวงบุญ คาดหวังได้ว่ามีเตียง พัดลม ห้องน้ำรวม เวลาปิดประตูที่ค่อนข้างเช้า และการทำบุญแทนค่าห้อง ที่พักเหล่านี้เต็มก่อนในฤดูเย็น

การปฏิบัติแบบมีหลักสูตร Root Institute จัดคอร์สสมาธิระดับเริ่มต้นและระยะยาวตามวันที่กำหนดไว้ตลอดฤดูหนาว สอนเป็นภาษาอังกฤษ เปิดรับผู้มาเยือนที่ไม่มีพื้นฐาน เทอร์การ์ก็มีโปรแกรมช่วงฤดูมนลัม

การนั่งเฉยๆ อินโดซาน นิปปนจิ และศาลาทิเบตหลายแห่งมีการสวดมนต์เช้าและเย็นที่ผู้มาเยือนเข้าร่วมได้โดยนั่งเงียบๆ ด้านหลัง ไม่มีใครถามว่าคุณเป็นใคร นี่เป็นตัวเลือกที่จัดเป็นระบบน้อยที่สุดและมักมีประโยชน์ที่สุด

ถ้าคณะของคุณต้องการใส่สิ่งเหล่านี้ในกำหนดการ ให้ตัดสินใจก่อนจองตั๋วเครื่องบิน เพราะวันของคอร์สกำหนดไว้แน่นอนแต่วันบินไม่

เข้าชมด้วยความเคารพอย่างไร

กฎเป็นอย่างที่คาดไว้ โดยมีสองข้อที่ผู้มาเยือนมักพลาด

• ถอดรองเท้า ตามที่มีป้ายแจ้ง ซึ่งแทบทุกที่ที่เป็นในอาคาร
• แต่งกายปิดร่างกาย ปิดไหล่และหัวเข่า ในทุกวัดไม่ว่าของชาติใด
• เงียบระหว่างการสวดมนต์ ถ้าคุณเดินเข้าไปตอนกำลังสวด ให้นั่งด้านหลังหรือถอยออกมา ไม่เดินตัดกลางศาลา
• ขออนุญาตก่อนถ่ายภาพพระ ทุกครั้ง และในศาลาสวดมนต์ ให้ขออนุญาตก่อนถ่ายอะไรก็ตาม
• ไม่ชี้เท้า ไปทางพระพุทธรูปหรือพระสงฆ์ขณะนั่ง ข้อนี้เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับผู้มาเยือนชาวไทย และคนชาติอื่นจำนวนมากไม่รู้จริงๆ
• ในวัดสายเถรวาท ได้แก่ วัดไทย พม่า ศรีลังกา และลาว สตรีไม่ส่งของให้พระโดยตรง และไม่นั่งเคียงข้าง เครื่องถวายวางบนผ้าหรือบนโต๊ะ

เข้าฟรีทุกแห่ง มีตู้รับบริจาค และการใส่ธนบัตรใบเล็กเป็นมารยาทปกติมากกว่าเป็นข้อบังคับ

ฤดูไหนเหมาะที่สุด

พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นช่วงอากาศเย็นเดียวกับที่เหมาะกับวัดมหาโพธิ์ ช่วงบ่ายอยู่ที่ยี่สิบต้นๆ ซึ่งสำคัญเมื่อเส้นทางเป็นการเดินเท้า และฤดูหนาวเป็นช่วงที่วัดทิเบตมีชีวิตที่สุด งาน Monlam จัดตั้งแต่ธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ และเมืองเต็มไปด้วยพระจากทั่วเทือกหิมาลัย

ความมีชีวิตนั้นก็คือความแน่นด้วย ที่พักในพุทธคยาเต็มล่วงหน้าหลายเดือนในช่วงมนลัม และในปีที่องค์ทะไลลามะทรงแสดงธรรมที่ลานกาลจักร ถ้าคณะของคุณต้องการเวอร์ชันที่เงียบ ปลายตุลาคมหรือมีนาคม ให้การเดินแบบเดียวกันโดยมีคนเพียงเศษเสี้ยว

เมษายนถึงมิถุนายน ร้อน 40 องศาเซลเซียสขึ้นไป และนี่เป็นกำหนดการแบบเดินเท้า กรกฎาคมถึงกันยายน เป็นมรสุม ชื้น เขียว เงียบมาก และภาพจิตรกรรมดูดีในแสงนุ่มแบบนั้นมากกว่าฤดูอื่นใด

เข้ากับกำหนดการแสวงบุญอย่างไร

หนึ่งวันเต็มที่วัดมหาโพธิ์และครึ่งวันสำหรับวัดนานาชาติคือขั้นต่ำที่ตรงไปตรงมา ซึ่งหมายถึง สองคืนในพุทธคยา การมาเยือนพุทธคยาครั้งแรก อธิบายวันที่วัด รวมถึงกฎเรื่องโทรศัพท์มือถือที่ทำให้คณะเสียเวลาครึ่งชั่วโมงที่ประตู

เพิ่มคืนที่สามถ้าคุณต้องการราชคฤห์กับนาลันทา หรือถ้าคณะใหญ่พอที่ทุกอย่างจะใช้เวลานานกว่าที่วางไว้ ซึ่งมักเป็นเช่นนั้น

Bhutan Airlines ให้บริการ คยา (GAY) ตามฤดูกาลจากกรุงเทพฯ ด้วยเครื่องแอร์บัส A320 ห่างจากพุทธคยาราว 20 นาทีโดยรถยนต์ และคุณต้องมี e-Visa อินเดีย โดยคู่มือทีละขั้น อธิบายกำหนดสี่วันและ e-Arrival Card

ถือราคาไปคยาไว้

ส่งวันเดินทางและจำนวนผู้เดินทางผ่าน Book & Hold เราถือที่นั่งไว้ให้ฟรี 48 ชั่วโมงและส่งใบเสนอราคาเป็นลายลักษณ์อักษรกลับไปหนึ่งฉบับ ครอบคลุมราคาและเงื่อนไขของคณะ

ราคากลุ่มบนเส้นทางกรุงเทพฯ–คยาเริ่มต้น 15,000 บาทต่อท่านสำหรับตั๋วไป-กลับ ในคณะสิบท่านขึ้นไป และชุมชนวัด 50 ถึง 60 ท่านสามารถเสนอวันเดินทางของตนเองได้ ราคาเสนอเป็นเงินบาทไทย ต่อท่าน รวมภาษีและค่าธรรมเนียมเพิ่มเติม ณ วันที่เผยแพร่ และเป็นราคาเริ่มต้นจากตัวเลขที่แสดง ราคา ที่นั่ง และความพร้อมให้บริการจะได้รับการยืนยันเป็นลายลักษณ์อักษรโดย OMG Experience ตัวแทนขายทั่วไปที่ได้รับการแต่งตั้งของ Bhutan Airlines ในประเทศไทย ก่อนการออกบัตรโดยสาร